Door Devorah, Ryan Jones en
Brabosh
Bron: Frumfollies, Israel Today en De Vlaamse Vrienden van Israel

Twee jaar geleden heeft President Obama getracht een Pesach-traditie aan banden te leggen.

Aan banden leggen van een Pesachtraditie
Een onbekende Israëlische functionaris heeft bevestigd dat in privé-gesprekken tussen President Obama en de Israëlische Premier Benyamin Netanyahu een sterk verzoek vanuit de Amerikaanse President heeft plaatsgevonden door voor te stellen dat Joden komende Pesach niet en masse 'Lesjana haba’a Bi-jeroesjalajiem - Volgend jaar in Jeruzalem' tijdens de Seder zeggen. Dit zou provocerend en onzinnig voor de toekomstige vredesbesprekingen zijn.

De President - die liever gisteren dan vandaag Jeruzalem wilt overdragen aan de VN - stelde voor de traditionele citaat te vervangen in 'volgend jaar in vrede' of 'volgend jaar in Israël'. Deze citaten zouden goed zijn voor zowel Israëli's als Palestijnen zijn.

Netanyahu wenst hier geen gehoor aan te geven met het argument dat de citaat ver voor de VN-verdeling van 1947 dateert. Ook meende hij dat de woorden vaak ook traditioneel worden uitgesproken zonder de intentie om volgens jaar en masse in Jeruzalem te komen wonen. "Vaak bedoelen mensen dat zij hooguit Pesach volgend jaar in Jeruzalem willen vieren. Hun verblijf is in hotels die ten westen n Jeruzalem staan."
Daarmee was de kous af.

Jeruzalem: twistpunt tussen de VS en Israel
Toch is de opmerking van Obama verre dan verrassend, wanneer we de laatste twee jaar zijn verwikkelingen volgen. Al jaren is niet de vraagstelling of Jeruzalem de hoofdstad van Israel is, maar zelfs 'West-Jeruzalem' is een bestaand twistpunt tussen Israël en de VS. Het Congres en de meeste Amerikaanse burgers erkennen West-Jeruzalem als de hoofdstad van de Joodse staat, maar het Witte Huis niet. Het standpunt van de regering-Obama over Jeruzalem stond deze week centraal, toen een woordvoerster van het ministerie van Buitenlandse Zaken tijdens een persconferentie weigerde te accepteren dat de stad, zelfs de niet-betwiste en overwegend Joodse westelijke helft, de hoofdstad van Israël is.

In het begin van de week ontdekte de Washington politieke blog Free Beacon, dat een online communiqué van het ministerie van Buitenlandse Zaken 'Jeruzalem' en 'Israël' als afzonderlijke entiteiten in het Midden-Oosten had vermeld. Na deze bekendmaking veranderde het ministerie snel het communiqué, door alleen steden te noemen, geen geen landen.

Tijdens de wekelijkse persbriefing op woensdag vroeg een verslaggever aan woordvoerster Victoria Nuland van Buitenlandse Zaken om commentaar op de kwestie, waarop zij antwoordde: 'Ons beleid ten aanzien van Jeruzalem is dat het moet worden opgelost door onderhandelingen. We gaan niet vooruitlopen op de uitkomst van deze onderhandelingen, waaronder de definitieve status van Jeruzalem .... Dat is alles wat ik te zeggen heb ... '

Maar de verslaggever was niet tevreden, en zette Nuland onder druk met de woorden 'Dat lijkt te suggereren dat u Jeruzalem niet beschouwt als de hoofdstad van Israël.' Nuland veranderde nog steeds niet van standpunt, dus de verslaggever probeerde te haar een uitweg te bieden door te vragen: 'Is het uw standpunt dat geheel Jeruzalem een “definitieve status” onderwerp is, of denkt u - of gaat het alleen om Oost-Jeruzalem?'

Nuland weigerde nog steeds te erkennen dat zelfs de westelijke kant van Jeruzalem, die sinds 1948 onder Israëlische soevereiniteit is, de wettige zetel is van Israëls regering. De Weekly Standard heeft de gehele discussie tijdens de persbriefing uitgeschreven en tevens een videoclip ervan geplaatst..

De Verenigde Staten blijft zijn ambassade in Tel Aviv handhaven, ondanks een wet uit 1995 van het Congres, die bepaalde dat de Amerikaanse ambassade niet later dan 1999 moest worden verhuisd naar Jeruzalem. Opeenvolgende Amerikaanse presidenten hebben zich steeds beroepen op hun bevoegdheden voor de 'nationale veiligheid' om de uitvoering van de Jerusalem Embassy Act te voorkomen.

klik op de afbeelding

Dit is al lang de bestaande positie van de Verenigde Staten (én van de Europese Unie) doorheen de decennia en van vele Amerikaanse overheidsdiensten geweest. Het blijkt dat de officiële positie van de V.S. (en de EU) luidt dat Jeruzalem een corpus separatum moest zijn is, ttz een internationale stad. Dat werd zo gestipuleerd in het verdelingsplan van 1947 (dat door de Arabieren werd verworpen!) en onder die status, met inbegrip van de Israëlische kant van de Groene Lijn, nog steeds een hangende zaak is.

Dit is duidelijk in tegenspraak met een andere positie van de V.S. dat alles ten westen van de Groene Lijn deel van Israël uitmaakt. Niettemin, weigerden de V.S. om de verklaring van Israël uit 1950 van Jeruzalem als zijn hoofdstad te erkennen, en daar is niks aan veranderd.

Israël ‘s reactie
Israël is niet aangedaan door de nieuwe commotie over de status van de hoofdstad, aldus een official, geciteerd door The Times van Israël, die ook wat uitspraken van Obama laat horen. Het Ministerie van Buitenlandse Zaken van Israël bij monde van Yigal Palmor reageerde koeltjes als volgt:

“Jeruzalem is de hoofdstad van Israël, zo werd door de Knesset besloten en niets dat dit besluit kan veranderen. [..] Elk land is gemachtigd om zijn eigen hoofdstad te kiezen en het is niet aan anderen om iemand anders hoofdstad toe te wijzen. Het is onze hoofdstad, ongeacht wat eender wie daar ook over mag zeggen.”

Jeruzalem als Corpus Separatum
Bedenk wel dat het intussen al lang achterhaalde idee van een ‘internationale stad’ (Corpus Separatum van de VN) voor een deel de houding verklaart van de Verenigde Staten, maar dat impliceert dat ook Bethlehem, dat eveneens in het zogeheten Corpus Separatum lag – maar dat tegenwoordig volledig autonoom bestuurd wordt door de Palestijnse Autoriteit – normaliter eveneens deel zou moeten uitmaken van een te onderhandelen kwestie van de status van Jeruzalem. Maar over de status van Bethlehem hoor je natuurlijk niemand meer over praten.

Ik heb de woordvoerder van het Amerikaanse ministerie nog nooit horen zeggen dat Bethelehem, van waar het grootste deel in Area A ligt, volledig onder PA controle, deel zal uitmaken voor onderhandelingen om een finale status te bereiken van de hoofdstad. Maar logische gesproken zou het dat wel moeten. (Misschien komt dan ook de status van Ramallah op tafel te liggen.) Dat kan misschien een goede volgende vraag zijn van Mevrouw Nuland. Of… maakt het Amerikaans Ministerie zich meer zorgen om de Arabieren tegen zich in het harnas te jagen dan de Joden te ergeren? Die vraag stellen is ze beantwoorden.

Op het kaartje [klik op de afbeelding] is goed te zien dat het gebied van Jeruzalem dat in het de verdelingsplan van 1947 als Corpus Separatum (oranje lijn) werd aangeduid, veel groter dan het groter Jeruzalem van tegenwoordig, en dat in alle richtingen:

Op de afbeelding de wisselende grenzen van Jeruzalem. In lichtgroene kleur Jeruzalem met de Oude Stad [= het feitelijke historische Jeruzalem voor de uitbreiding halverwege de 19de eeuw] met de grenzen tot aan het Verdeelplan van 1947. In het lichtgeel de grenzen van het vergrote Jeruzalem, gekend als het Corpus Separatum, dat onder het toezicht zou vallen van de Verenigde Naties, maar dat door de aanvalsoorlog van de Arabische landen nooit kon worden uitgevoerd, integendeel. Oost-Jeruzalem werd in 1949 eenzijdig en onrechtmatig geannexeerd door Jordanië en werd de facto verboden gebied voor Joden. Tot slot: de noordelijke en westelijke districtsgrenzen op dit kaartje komen overeen met de Groene Lijn, dat is de bestandslijn van 1949 na de overwinning van Israël tijdens de Onafhankelijkheidsoorlog 1947-1949. Rood omlijnd en blauw gearceerd, zijn de huidige stadsgrenzen van het in juni 1967 na het einde van de Zesdaagse Oorlog her-eengemaakte Jeruzalem.

[lees ook op Brabosh.com: Barack Obama weigert opnieuw Jeruzalem te erkennen als hoofdstad van Israël en ook dit: De juridische kwestie van de soevereiniteit van Jeruzalem].