Hoewel het aantal bij de politie gemelde discriminatie-incidenten in 2009 licht daalde, is het antisemitische incidenten gestegen met bijna 50 procent. Ook discriminatie tegen homo's steeg fors, met 13 procent. Dat blijkt uit het discriminatierapport van de politie over 2009, dat minister Ernst Hirsch Ballin (Justitie) dinsdag naar de Tweede Kamer heeft gestuurd.
De stijging van antisemitisme komt overeen met de trend die CIDI en andere discriminatiebureaus meldden (maar niet met het rapport van de Anne Frank Stichting, dat oude cijfers hanteerde). Het discriminatierapport van de politie, Poldis, meldt voor 2009 een totaal van 2.212 discriminerende incidenten. Dat zijn er minder dan in 2008.
Opvallend is het hoge percentage voor antisemitisme (9,4% van het totaal): dat steeg van 141 in 2008 naar 209 in 2009, een stijging van 48%. Ook waren er in 2009 meer incidenten rond synagogen dan tegen moskeeën of kerken, terwijl in 2008 het aantal incidenten tegen moskeeën nog hoger lag.
Ook homodiscriminatie (19,3% van het totaal) steeg, van 380 in 2008 naar 428 in 2009, een stijging van 13%. Van alle gemelde gevallen van mishandeling en openlijk geweld is ruim een derde gericht tegen homoseksuelen.
Directeur Ronny Naftaniel van het Centrum Informatie en Documentatie Israël (CIDI) waarschuwt dat deze cijfers slechts "het topje van de ijsberg'' zijn: heel veel incidenten worden niet gemeld. Dit zegt ook de homobelangenorganisatie COC in een reactie. CIDI en COC dringen er bij de informateur op aan dat het nieuwe kabinet in het regeerakkoord maatregelen tegen deze toenemende discriminatie aankondigt.
De politie gebruikte dit jaar een nieuw registratiesysteem. "Ik heb helaas moeten constateren dat de registratie van discriminatoire incidenten nog niet geheel op orde is", schreef de minister van Justitie bij het aanbieden van het rapport aan de Tweede Kamer. In sommige regio's daalde het aantal incidenten sterk; dit wordt geweten aan problemen met de registratie. Een sterke stijging van het aantal gemelde incidenten - bijvoorbeeld in Rotterdam-Rijnmond - kan daarentegen niet worden verklaard door het omschakelen naar een nieuw systeem, stelt het rapport.
Opmerkelijk is, dat het rapport de stijging van het aantal antisemitische incidenten juist wel verklaart uit het gestegen aantal meldingen uit diezelfde regio: "Uit de nadere analyse naar regio blijkt dat deze toename grotendeels voor rekening komt van de regio Rotterdam-Rijnmond, een regio die in 2009 veel meer incidenten is gaan aanleveren", stelt het rapport.
UPDATE 23 juli 2010 aangeleverd door Ilonia: SP Rotterdam: boycot Israëlische dadels
ROTTERDAM - De SP in Rotterdam roept samen met Nederlandse moslimorganisaties op om tijdens de ramadan geen dadels uit Israël te kopen. De boycot is volgens de socialisten bedoeld als verzet „tegen de bezetting van de Palestijnse gebieden door Israël en de voortdurende uitbreiding van illegale nederzettingen".
De partij schrijft op haar website dat het in de komende periode bezoekers van Rotterdamse moskeeën gaat informeren over de herkomst van de dadels. Volgens de SP worden de vruchten gekweekt op grond die niet aan Israël toebehoort. „Ze komen uit de Jordaanvallei, een deel van de bezette Palestijnse gebieden. Palestijnen hebben geen toegang tot die grond die volgens het internationaal recht aan hen toebehoort", zo is donderdag op de website te lezen.
De lokale afdeling van de SP schrijft dat ze het conflict niet ziet als een strijd tussen religies, of tussen moslims en joden, maar als een strijd „tegen de koloniale expansie en voor het internationaal recht".
Een groot aantal moslimorganisaties, waaronder de Raad Marokkaanse Moskeeën Nederland (RMMN), de Islamitische Stichting Nederland (ISN) en Milli Görüs, riep moslims in Nederland vorige week al op tijdens de ramadan geen Israëlische dadels te kopen.
Before you boycott Israel!
Bron: Telegraaf
---
Update dd 27-jun-2010 aangeleverd door Sacha: Antisemitisme spoeddebat: Centraal Joods Overleg stuurt brief aan fractiewoordvoerders Tweede Kamer
In verband met het spoeddebat vandaag heeft het CJO een brief gestuurd aan de Kamerfracties. Het Centraal Joods Overleg is bezorgd over de staat van het Antisemitisme in Nederland. Dat schrijven CJO-voorzitter Willem Koster en CJO-secretaris Ruben Vis in een brief aan de Tweede Kamer.
Het CJO beschouwt de situatie van het antisemitisme in Nederland als een uiting van onaanvaardbare intolerantie jegens een bevolkingsgroep die sinds zo'n 400 jaar onafgebroken deel uitmaakt van de Nederlandse samenleving. Het is tekenend dat door bevolkingsgroepen onvoldoende tolerantie wordt betoond jegens andere bevolkingsgroepen, in het bijzonder de Joodse. En dat de overheid er niet in slaagt de gevoelens van onveiligheid bij Joden weg te nemen.
Landelijk probleem Vandaag houdt de Tweede Kamer een spoeddebat naar aanleiding van verschijnselen van antisemitisme zoals die zijn geregistreerd in Amsterdam. Wij moeten constateren dat joden er meer en meer voor kiezen hun identiteit te verbergen. Het Centraal Joods Overleg benadrukt dat de in Amsterdam geregistreerde uitingen niet beperkt blijven tot de hoofdstad. Ook elders in het land krijgt wie herkenbaar Joods gekleed is, met antisemitisme te maken.
Onderwijs Daarnaast vraagt het Centraal Joods Overleg aandacht voor de situatie in het onderwijs. Een doorgaande stroom aan incidenten en meldingen vanuit het onderwijs geeft aan dat leerlingen die Joods zijn daar voortdurend op worden aangesproken. Overigens geldt het zelfde voor leerlingen die homoseksueel zijn of zelfs maar ‘verdacht' worden homoseksueel te zijn. Zie ook de monitoring van het homo-emancipatiebeleid 2008-2010 van het ministerie van OCW en de homo-emancipatiemonitor van het SCP. Het is voor ons onaanvaardbaar dat dergelijke aanvallen worden gepleegd en dat door de schoolleiding niet wordt opgetreden. Toch is dit de werkelijkheid. Leerlingen die vanwege hun geloof of geaardheid van school worden gepest, die hun kluisjes opengebroken vinden met hakenkruisen, die bij voortduring door hun medescholieren worden uitgescholden en belaagd, die antisemitische graffiti aantreffen. En die moeten worden gevormd om hun plaats in de maatschappij in te nemen, in een omgeving waar over de verschrikkingen van de Holocaust in veel gevallen niet kan worden onderwezen.
Wat staat de overheid te doen Joden moeten kunnen voelen dat de overheid hen echt beschermt. De Marcouch-inzet klinkt wellicht radicaal maar is een probaat middel dat leidt tot een op heterdaad-betrappen van daders. Een dergelijke inzet is echter nog steeds onvoldoende. Het zou een onderdeel van een mix aan maatregelen kunnen zijn. Die mix moet volgens het CJO in ieder geval (ook) bestaan uit:
Blijven optreden tegen antisemitisme in voetbalstadions. Te lang is niet opgetreden tegen antisemitische spreekkoren waardoor de verkeerde indruk is gewekt dat die zijn toegestaan en daarmee ook dat wat je in het stadion roept, ook niet wordt gehandhaafd daarbuiten. Effectieve middelen zijn daarbij: langdurige stadionverboden en straatverboden.
Ontkenning van de Holocaust in bovenstaand kader: geef ontkenners van de Holocaust een taakstraf. Nu dergelijke uitingen zo veelvuldig voorkomen, verdient het aanbeveling snelrecht toe te passen en een taakstraf die aan het onderwerp van het delict is gerelateerd op te leggen.
Er moet bij ieder korps een registratie zijn van antisemitische meldingen en aangiften.
De afschaffing van het godslastering-artikel in het WvSr staat in de politieke discussie. Antisemitisme is geen uiting van haat jegens een bepaalde godsdienst maar jegens personen van een bepaalde bevolkingsgroep.
Geen school in Nederland zou geblokkeerd mogen worden in het onderwijs over de Holocaust, een inktzwarte periode in de Nederlandse geschiedenis.
Holocaustherdenking en -educatie moeten niet langer eenzijdig de overeenkomsten benadrukken tussen de Holocaust en ‘andere erge dingen' in de wereld van nu. Het moet duidelijk zijn dat genocide fundamenteel anders is dan een politiek conflict waarbij slachtoffers vallen, hoe erg men dat ook vindt.
De Joodse gemeenschap ziet zich gedwongen zelf in belangrijke mate voor de eigen veiligheid op te draaien. Dit betekent concreet dat vrijwel geen activiteit kan worden georganiseerd zonder dat daarin kosten en moeite dienen te worden geprogrammeerd voor de waarborging van de eigen veiligheid. Er is geen enkele groep of bevolkingsgroep die voor zijn kinderuitstapjes, scholieren, ouderen en religieuze bijeenkomsten voor eerst de veiligheid moet waarborgen.
De Joodse gemeenschap spendeert jaarlijks tot bijna een miljoen euro aan de eigen veiligheid. Dit vormt een onwaarschijnlijk zware last op de schouders van de Joodse scholen, zorgcentra, welzijnsvoorzieningen, jeugdverenigingen, synagogen, ...
De Joodse gemeenschap bereikt het punt dat dit niet meer is te financieren.
Het CJO doet een beroep op de overheid om de morele èn fysieke veiligheid van de Joodse gemeenschap in Nederland te waarborgen en in hun bescherming ondersteuning te verlenen.
De frustratie onder Nederlandse joden is groot. Volgens hen weigeren overheid en politie op te treden tegen het groeiende antisemitisme in het land. Ook de oud-burgemeester van Amsterdam, Job Cohen (PvdA), krijgt er flink van langs.
Joden in Amsterdam zijn de scheldpartijen en intimidaties van Marokkaanse jongeren meer dan zat. 'Grote delen van de stad zijn voor ons niet meer toegankelijk, het is wachten tot de eerste slachtoffers vallen,' zegt hoogleraar Herman Loonstein zaterdag in De Telegraaf.
Onzin De SGP vroeg deze week een spoeddebat aan over het toenemende aantal antisemitische incidenten in Nederland. Demissionair minister Ernst Hirsch Ballin (CDA, Justitie) zei daarin het lastig te vinden een trend te signaleren. Bovendien zouden cijfers niet uitwijzen dat er sprake is van een toename.
'Klinkklare onzin,' reageert het Centrum Informatie en Documentatie Israël (CIDI). 'Hij beroept zich nota bene op het Antidiscriminatiebureau Amsterdam dat juist signaleerde dat gevallen van antisemitisme het meest gestegen zijn van alle soorten discriminatie.'
Politie Wat Amsterdamse joden van alles het meest frustreert, is het optreden van de politie - het gebrek daaraan. Herman Loonstein haalt in de krant een voorval aan uit de wijk Buitenveldert, waar een groep Marokkanen een joodse man bekogelde met eieren.
'Nee, als jullie geen foto's van de daders hebben, is er voor ons écht geen beginnen aan hoor,' was de reactie van de politie volgens de hoogleraar. 'Wanneer komen ze eigenlijk wel in actie? Als de eerste jood het ziekenhuis is ingeslagen?'
Cohen Ook Job Cohen, nu PvdA-leider, had volgens Loonstein geen oog voor het groeiende antisemitisme. 'Hij ging wél naar Marokkaanse instellingen om zijn medeleven te betuigen als er sprake was van antimoslim sentiment. Maar omgekeerd deed hij niets, toen joodse burgers de stad verlieten, weggetreiterd door Marokkaanse straatschurken.'
Volgens hem emigreren veel joden naar Engeland en Israël, om daar het rustige en veilige leven wat ze ooit in Amsterdam hadden, weer op te pakken.
Bron: Elsevier
---
update dd 21-jun-2010 aangeleverd door Sacha: Ervaar wat het is om een keppeltje te dragen in Amsterdam
Hitlergroeten en nageroepen worden zijn schering en inslag voor Joodse Nederlanders
Kun je met een keppel echt niet ongemoeid over straat lopen in Amsterdam? De Joodse Omroep in Nederland nam de proef op de som en stuurde een reportageteam met verborgen camera op willekeurige plaatsen door de stad. Rabbijn Van de Kamp is van oordeel dat de situatie in Amsterdam voor de scholieren stilaan onhoudbaar wordt omdat ze keer op keer geïntimideerd worden door groepen Marokkaanse jongeren. De filmploeg volgde rabbijn Lody Van de Kamp en twee middelbare scholieren terwijl die door enkele Amsterdamse wijken wandelden.
Helaas is de toestand in ons land niet anders: de directie van het Brusselse Maimonidesatheneum heeft zijn leerlingen de raad gegeven om in geen geval nog langer met een keppel rond te lopen in onze hoofdstad. Ook in Antwerpen worden Joden vaak het slachtoffer van verbale en fysieke agressie. Volgens Rabbijn Van de Kamp mag de overheid het niet zover laten komen dat Joden verplicht worden omwille van hun eigen veiligheid hun keppel af te zetten maar moet de politie een duidelijker mandaat krijgen van de overheid om op te treden tegen toestanden die voor een democratie op zijn zachtst uitgedrukt ‘beschamend' zijn.
Misschien enige relativering: niet alleen Joden maar ook meisjes, vrouwen, gehandicapten en homoseksuelen en andere passanten worden vaak uitgescholden of nageroepen door allochtone hangjongeren. Wellicht is dus de vraag aan de orde of hier een gebrek aan opvoeding een rol speelt en hoe een onderwijsprogramma ouders in hun pedagogisch te kort schieten kan ondersteunen.
Bron: Joods Actueel waar je tevens de uitzending kunt zien.
---
Update: 20-jun-2010 aangeleverd door Ilonia: Waarom is er zo weinig publieke verontwaardiging over toenemende agressie van Marokkaans-Nederlands straatschorem?
In een onrustbarend artikel in NRC Handelsblad van zaterdag 12 juni beschrijft freelance journalist Paul Andersson Toussaint hoe het Amsterdamse stadsdeel de Baarsjes tegenwoordig een schuilsynagoge heeft, Sjoel West. ‘De meerderheid van de joden wil niet dat de sjoel zichtbaar is als synagoge, uit angst voor problemen, discriminatie en scheldpartijen van het Marokkaans-Nederlandse straatschorem in de buurt.'
In het stuk laat Toussaint tal van joodse Amsterdammers aan het woord die zich niet meer met keppeltje op straat durven begeven, omdat zij dan bespuugd, bespot of zelfs lichamelijk geïntimideerd worden: ‘Hé, Hitler is er eentje vergeten.'
Het betreft allemaal wijken waar Marokkanen zijn oververtegenwoordigd. Zondag 20 juni is om 12:00 uur op Nederland 2 een uitzending te zien uit deze contreien, 'De keppel, de bedreiging en de verborgen camera', waarin twee orthodox-joodse scholieren worden gevolgd.
Verontwaardiging Terwijl Geert Wilders door heel politiek correct Nederland wordt gekapitteld voor zijn generieke opvattingen en ongenuanceerde uitlatingen over moslims, is er relatief weinig publieke verontwaardiging over de wijze waarop jonge Marokkaanse Nederlanders in de publieke ruimte redelijk ongestoord hun antisemitisme kunnen botvieren.
Maar wat Marokkaanse Nederlanders denken en zeggen over joden, gaat nog een tandje verder dan wat Wilders beweert over moslims. Overigens heeft die nooit gezegd dat álle moslims Nederland uit moeten, zoals tegenstanders zijn woorden uitleggen, hij had het over criminele moslims en ‘straatterroristen' met dubbele nationaliteit.
Vinexwijk Niet alleen joodse Nederlanders hebben het steeds zwaarder te verduren. Het is met de dag onveiliger om ostentatief als homo over straat te gaan in wat ooit de ‘gay capital of the world' was. Of om als homostel in vinexwijk de Leidsche Rijn in Utrecht te wonen. Twee mannen zijn er uit hun koophuis getreiterd door Marokkaanse jeugd. Er is nog niemand gearresteerd, omdat er niet genoeg bewijs is, aldus burgemeester Aleid Wolfsen (PvdA).
De onrust over het toenemende anti-homogeweld leidde afgelopen zondag tot een spontaan protest bij het homomonument in de schaduw van de Amsterdamse Westertoren. In aanwezigheid van het nieuwe PvdA-Kamerlid Ahmed Marcouch kwamen honderden demonstranten bijeen.
Behandeling Marcouch wond er geen doekjes om: ‘Deze jongens hebben een speciale behandeling nodig. Ze moeten geknipt en geschoren worden, voordat ze weer op straat staan.' Hij wees erop dat er geen hek om Nederland staat, daarbij degenen aansprekend die de vrijheid en tolerantie blijkbaar niet kunnen verdragen. Later in de week bepleitte hij zelfs het inzetten van 'lokjoden'.
Waarom laten niet meer politici en media dit soort teksten horen? Waarom zo weinig aandacht voor deze zaken? Wie uit intolerantie onze joden of onze homo's geweld aandoet, heeft toch niets in Nederland te zoeken?
Behandeling Marcouch wond er geen doekjes om: ‘Deze jongens hebben een speciale behandeling nodig. Ze moeten geknipt en geschoren worden, voordat ze weer op straat staan.' Hij wees erop dat er geen hek om Nederland staat, daarbij degenen aansprekend die de vrijheid en tolerantie blijkbaar niet kunnen verdragen. Later in de week bepleitte hij zelfs het inzetten van 'lokjoden'.
Waarom laten niet meer politici en media dit soort teksten horen? Waarom zo weinig aandacht voor deze zaken? Wie uit intolerantie onze joden of onze homo's geweld aandoet, heeft toch niets in Nederland te zoeken?
Bron: Elsevier
---
Update: 20-jun-2010: aangeleverd door Sacha: Hitlergroet voor rabbijn
In een uitzending van het programma de vijf w's van de Joods Omroep, is te zien hoe rabbijn Lody van de Kamp door Amsterdam loopt met twee leerlingen en wordt belaagd door Marokkaanse jongeren. Eén van hen brengt zelfs een Hitlergroet.
Van de Kamp luidt in het programma de noodklok over het groeiende antisemitisme in Nederland. Hij wil dat joden normaal door alle wijken van de stad kunnen lopen en dat is nu niet het geval.
Schelden
'Het gebeurt regelmatig dat je wordt uitgescholden,' zegt rabbijn van de Kamp, ,,Dat is heel intimiderend. Het is wel leuk dat de politiek zegt dat dit niet kan. Maar er moet een groter mandaat worden gegeven aan de politie om in te grijpen", vindt hij. Ook de twee leerlingen zeggen vaak belaagd te worden als ze door de stad lopen. Ook in andere steden van het land is aangifte gedaan bij de politie, omdat joden er werden belaagd.
Vorige week werd bekend dat in het Amsterdamse stadsdeel de Baarsjes een schuilsynagoge heeft, omdat joden bang zijn voor problemen.
'Wat mij betreft zet je een lokjood in, maar je pakt ze. Je moet alles doen om de pakkans te vergroten. Het lijken incidentjes, maar dit is ernstig.'
Vorige week meldde het NIW dat kinderen van de Joodse school Rosj Pina tijdens de avondvierdaagse ook uitgescholden werden. Het Parool meldde dat het uitschelden van Joodse kinderen de afgelopen vijf jaar is toegenomen.
Bron: Telegraaf, Elsevier en NIW
---
Jonge islamitische Nederlanders van Marokkaanse origine in Westerbork de Holocaust bijbrengen, dat is nog eens een echte uitdaging... voor een Jood
UPDATE door Paul Andersson Toussaint dd 13 juni 2010: Antisemitisme is meer dan een incident. Het is [weer] normaal
Bijna de helft van strafbare uitingen op internet zijn gericht tegen joden. Het aantal incidenten in Nederland is hoog. Antisemitisme is salonfähig, en iedereen kan het weten.
In het voormalige stadsdeel De Baarsjes in Amsterdam-West, staat anno 2010 een schuilsynagoge: Sjoel West. Elke week op sabbat komen er 25 tot 30 joden naar de eredienst, maar de meerderheid van de joden wil niet dat de sjoel zichtbaar is als synagoge uit angst voor problemen, discriminatie en scheldpartijen van het Marokkaans-Nederlandse straatschorem in de buurt. In het verleden werden joden die een keppel droegen wel eens met stenen bekogeld. In het gebouw waar Sjoel West is gevestigd, staat geen davidsster of naam op de gevel en de sjoel heeft een geheim adres. Als de bel gaat, wordt er nooit zomaar open gedaan en gaan altijd twee joden kijken wie er voor de deur staat. Behalve de sjamash (de tempelwachter), Erwin Brugmans, bedekken alle joden die naar Sjoel West komen hun keppel met een hoed. Ze willen niet herkenbaar zijn als jood.
Wie kent ze niet, die vervelende pestkereltjes in het metrostation, voor niks of niemand respect... „Vuile kankerjood. Allah gaat jullie allemaal afslachten.”
Eén op de vijf geschiedenisdocenten in de vier grote steden in de Randstad maakt tegenwoordig weleens mee dat hij of zij de Holocaust niet of nauwelijks ter sprake kan brengen, doordat vooral islamitische leerlingen er moeite mee hebben, schreef Elsevier op 27 april van dit jaar. ResearchNed ondervroeg 339 docenten in het vmbo-, havo- en vwo-onderwijs op vijfhonderd scholen. Vooral docenten op vmbo-scholen stuitten op weerstand als ze over de Endlösung der Judenfragewilden beginnen. Ahmed Marcouch, voormalig stadsdeelvoorzitter van stadsdeel Slotervaart in Amsterdam Nieuw-West, en kandidaat-Kamerlid, wil dat de Holocaust zo snel mogelijk een verplicht thema wordt bij de schoolexamens, zei hij tijdens zijn Dodenherdenkingstoespraak in Slotervaart op 4 mei.
Inderdaad, we mogen de Endlösung der Judenfrage nooit vergeten en we moeten nooit toegeven aan de onverdraagzaamheid en het racisme van deze jonge pseudo-Nederlanders. Die leraren moeten hun rug kaarsrecht houden, maar het is nog veel belangrijker om de jodenhaat van nu te zien en te bestrijden: 65 jaar na de Duitse bezetting zijn in onze hoofdstad zes wijken waar joden met een keppel of orthodox geklede joden (en trouwens ook als zodanig herkenbare homo’s) zich niet meer kunnen vertonen zonder een groot risico te lopen om uitgescholden, bespuugd, bedreigd of zelfs mishandeld te worden. Naast De Baarsjes zijn dat heel Nieuw-West, de Indische Buurt en de Transvaalbuurt in Amsterdam-Oost en de Pijp in Amsterdam-Zuid, kortom allemaal wijken waar zich concentratiebuurten van Marokkaanse Nederlanders bevinden.
Ik ken twee orthodoxe joden die jarenlang op weg naar hun sjoel in de Pijp elke sabbat werden belaagd en uitgescholden door groepen Marokkaanse jongens: „Vuile kankerjood. Allah gaat jullie allemaal afslachten.” De één verhuisde naar Israël, de ander naar Amstelveen waar ‘ze’ niet zijn. De meesten van hun joodse vrienden durfden niet meer met een keppel in de Indische buurt, de Transvaalbuurt of in Nieuw-West te komen of ze trokken een muts over hun kipa heen. Zelfs rabbijn Raphael Evers, die in het keurige Hollandse Buitenveldert woont, heeft vermijdingsgedrag ontwikkeld en komt zomin mogelijk op straat, omdat hij buiten bijna altijd door Marokkanen beledigd wordt: „Hé. Hitler is er eentje vergeten.” Veel joden die hij kent hebben dezelfde ervaringen. Evers zegt dat het overal in Amsterdam speelt en vindt vooral de virulentie van de haat zo schokkend.
Dit zijn de feiten.
In Nederland moeten al jaren alle joodse scholen, synagogen en andere joodse instellingen permanent beveiligd en bewaakt worden. Bijna de helft van de 577 strafbare internetuitingen die volgens het Meldpunt Discriminatie Internet in 2009 werden gemeld, was tegen joden gericht. En 44 procent van de uitingen bevat ook strafbare Holocaustontkenning, een veel hoger percentage dan in 2008. Het Meldpunt speurt niet zelf op internet, maar telt alleen de meldingen. Als het Meldpunt de Marokkaanse sites stelselmatig had bekeken, had het het aantal antisemitische meldingen makkelijk met een duizendtal kunnen uitbreiden.
Volgens een onderzoeksrapport (april 2010) van het Stephen Roth Institute van de universiteit van Tel Aviv is wereldwijd het aantal uitingen van antisemitisme nog nooit zo hoog geweest als in 2009. In veel zaken ging het om ‘gecoördineerde en geplande aanslagen tegen joden’. Het aantal verdubbelde in vergelijking met 2008, maar nam het meest toe in Canada en vooral in West-Europa. Koplopers waren het Verenigd Koninkrijk (verdrievoudiging) en Frankrijk (verviervoudiging), waar zich de grootste joodse gemeenschappen van Europa bevinden en ook grote moslimpopulaties zijn gevestigd.
In Frankrijk ging het om 195 geregistreerde incidenten, maar in Nederland was er alleen al in de eerste maand van 2009 sprake van honderd geregistreerde incidenten volgens het Centrum Informatie en Documentatie Israël (CIDI). En de definitieve cijfers over 2009 zijn nog niet bekend. Relatief erg hoog, als je bedenkt dat de joodse gemeenschap in Frankrijk ruim tien keer zo groot is als die in Nederland. Afgelopen zaterdag ging de sabbatviering in de synagoge Weesp niet door op advies van de politie, die repte van een „dreigende melding”.
Laatst sprak ik met zo’n vijftien leerlingen van Marokkaanse en Turkse afkomst op een mbo-opleiding die allemaal in Nieuw-West woonden. „Kan een jood met een keppel in Nieuw-West rondlopen, zonder lastig gevallen of uitgescholden te worden?”, vroeg ik. Het antwoord kwam zonder aarzeling: „Nee, natuurlijk niet man!” De afgelopen jaren vroeg ik het aan zeker nog veertig Marokkanen en ik kreeg altijd hetzelfde antwoord.
De meerderheid van de tweede en derde generatie Marokkaanse Nederlanders koestert over joden racistische standpunten die een stuk extremer zijn dan die van het voormalige Vlaams Blok over Noord-Afrikanen. Zelfs met een deel van mijn Marokkaanse vrienden is het onmogelijk om het over Israël en ‘de joden’ te hebben, dan komt er echt geen zinnig woord meer uit. De joden zijn allemaal kindermoordenaars. De joden en Amerikanen zitten overal achter. Osama Bin Laden bestaat helemaal niet. Dat is een verzinsel van Bush en de CIA. De aanval op het WTC op 11 september 2001 werd georganiseerd en uitgevoerd door de CIA en de Mossad (het joodse wereldcomplot). Waren niet toevallig alle joden die in het WTC werkten op 11 september vrij? Nou dan.
Bloeme Evers-Emden (83), bezoekt Sjoel West elke sabbat. Zij was een meisje van dertien in 1939, overleefde het concentratiekamp, maar verloor het grootste deel van haar familie tijdens de Tweede Wereldoorlog. Ze kan zich de anti-joodse propaganda van de NSB goed herinneren, maar niet dat in Amsterdam ooit joden in elkaar werden geslagen. Bloeme Evers vindt het te idioot voor woorden dat joden zich moeten verbergen in ons land. Ze is woedend en strijdbaar. „Dat wij weer moeten meemaken dat antisemitisme salonfähig is geworden. Joden gaan nooit de straat op om hoofddoeken van moslima’s af te rukken, dan zouden de rapen pas echt gaar zijn. Dan zou echt iedereen moord en brand schreeuwen, maar wij moeten ons dit wel laten welgevallen.”
Dit zijn de feiten. We kunnen het weten. We zijn het normaal gaan vinden, akelig normaal.
Brussel 11 januari 2009, anti-Israëlbetoging tijdens de oorlog tegen Hamas in Gaza. Belgische moslims van Marokkaanse en Arabische origine verbranden publiek Davidster en roepen 'Hamas! Alle Joden aan het gas!'
UPDATE: 7 en 9 juni 2010 aangeleverd door Sacha: Kindertransport-herdenking pijnlijk verstoord
Afgelopen zondag werd bij Nationaal Monument Kamp Vught een herdenking gehouden van de kindertransporten die vanuit Kamp Vught naar vernietigingskamp Sobibor werden georganiseerd in 1943. 1296 kinderen werden gedeporteerd. Opperrabbijn Jacobs was een van de sprekers de tijdens deze plechtigheid mocht spreken. Terwijl de opperrabbijn sprak bij de herdenking van het kindertransport in kamp Vught werden de stilte en de aandacht op pijnlijke wijze doorbroken. Juist op het moment dat rabbijn Jacobs aan het einde van zijn toespraak kwam en een minuut stilte aankondigde schreeuwden twee passerende bromfietsers 'heil hitler'.
Vanuit Vught werden in 1943 kindertransporten naar vernietigingskamp Sobibor werden georganiseerd. 1296 kinderen werden gedeporteerd.
Toespraak van de opperrabbijn:
Wij zijn hier bijeen uitsluitend en alleen om met hen te zijn, met de kinderen van de Kindertransporten. Een keer per jaar. We zien ze nog steeds als kinderen. We willen ze aandacht geven, liefde en we willen de duisternis waarin ze vermoord werden proberen enigszins te verlichten.
Enige weken geleden ontmoette ik een overlevende van Auschwitz. Hij had jaartijd en gedacht zijn vader, moeder, broertjes en zusjes. Zij stonden in de linker rij en hij als enige van z'n hele familie in de rechter rij. Hij wilde mee met z'n vader en moeder, maar werd bruut weggerukt en in de rechter rij teruggeplaatst. Ik luisterde naar zijn verhaal:
Als ik dadelijk dit aardse bestaan verlaat, heb ik gewoon geleefd en ben ik gewoon gestorven, vertelt hij mij. Sterven is een natuurlijk onderdeel van het leven. We zijn allemaal terminaal. Maar hun dood was iets bijzonders. Zij zijn als in het harnas gestorven, in het harnas vermoord, omwille van hun Jood-zijn. Dat maakt hun leven en hun dood bijzonder.
Ik moest wel even slikken. De moord op zijn ouders, broertjes en zusjes vergelijken met het sneuvelen op het slagveld? Soldaten die ons hebben bevrijd en gesneuveld zijn, zijn helden. Zij kwamen ons vrijwillig bevrijden. Hoe kan de slacht van Joden met het sneuvelen van onze bevrijders worden vergeleken, gonsde het door mijn hoofd. Maar wie ben ik om deze oude wijze man, overlevende van Auswitz, tegen te spreken!
Maar al peinzend ging ik me toch afvragen of de vergelijking wellicht toch juist is. Want waren de soldaten wel zo vrijwillig? Wilden ze wel naar Europa komen om ons te bevrijden of waren zij vanwege dienstplicht of vanwege een contract ook gedwongen? En hadden ze misschien op het laatst spijt maar konden ze geen kant meer op?
En als wij hen dan als helden beschouwen, terecht, gesneuveld in het harnas, waarom dan niet die Joden op weg naar de gaskamers?
Ik begin een beetje de rationele redenering te volgen van deze overlevende.
Maar dan komt bij mij de twijfel weer boven: misschien wil deze overlevende dit wel zo zien, om de moord iets van waarde achteraf te geven, om hun brute dood die hij niet kan plaatsen niet volledig waardeloos te laten zijn.
En als ik verder in mezelf filosofeer denk ik, neen weet ik, dat hij helemaal gelijk heeft, maar tegelijkertijd wil ik zijn benadering niet aan...
In mij is een controverse ontstaan tussen mijn ratio en mijn emotie. Emotioneel, gevoelsmatig weiger ik ten ene male om de harnastheorie te aanvaarden, mijn gevoel komt ziedend in opstand tegen de vergelijking tussen het slagveld en de gaskamer... maar wie ben ik om deze oude man tegen te spreken. Hij heeft de hel overleefd, niet ik.
Gevoelsmatig kan ik het niet plaatsen en mijn verstand wordt in deze volledig opzij geschoven door de keiharde emotie.
De broers Reb Elimelech van Lisjensk en Reb Zoesje van Niapoli waren op weg naar hun befaamde Rebbe, de Maggied van Mezritz. Onderweg bestudeerden ze de Talmoed en stuitten op de tekst dat een mens verplicht is een lofzegging uit te spreken over een nare tijding even zozeer als over een goede tijding.
G'd danken voor leed, voor pijn, kwelling en kommer? Ze kunnen het niet plaatsen, de twee broers, en aangekomen bij hun beroemde Rebbe leggen ze hem de vraag voor. Maar de Rebbe geeft ze geen antwoord: Deze eenvoudige vraag leggen jullie aan mij voor? Ga naar de synagoge en daar zit Yankele. Laat hem die vraag beantwoorden!
De broers gaan naar de synagoge en treffen daar Yankele. Yankele is een straatarme simpele man. Hij is ziekelijk en heeft niet lang geleden zijn vrouw verloren. Kinderen heeft hij nooit gehad, hij is één brok misère en is tot de bedelstaf gedoemd. Aan hem leggen de broers de vraag voor, op verzoek van de Rebbe, hoe het mogelijk is om een lofzegging uit te spreken over een nare tijding met dezelfde overgave als over een goede tijding.
Yankele luistert naar de voorgelegde vraag en roept verbaasd uit: waarom stuurt de Rebbe jullie naar mij met deze vraag? In mijn leven zie ik uitsluitend voorspoed! Narigheid en misère ben ik G'd zij dank nog nooit tegen gekomen!
Genoeg! Ik kan de gaskamers niet vatten en niet plaatsen! Mag ik het wel proberen te begrijpen als naoorlogse generatie? Wil ik de kindertransporten wel een aanvaardbare plaats geven? Neen, neen, neen! Ik wil het niet kunnen begrijpen.
Wij zijn hier bijeen uitsluitend en alleen om met hen te zijn, met de kinderen van de Kindertransporten. Een keer per jaar. We zien ze nog steeds als kinderen. We willen ze aandacht geven, liefde en we willen de duisternis waarin ze vermoord werden proberen enigszins te verlichten.
Door ze speelgoed te geven, door leeftijdsgenootjes hun namen te laten lezen waardoor ze als het ware klasgenootjes worden van de kinderen van nu, door even een gebed uit te spreken voor hun zielenrust, kadiesj, het gebed voor de doden, door een minuut stilte in acht te nemen, een minuut stilte waarin we niets horen, niets zien en aan niets denken,
[op dit moment werd de plechtigheid doorbroken door twee bromfietsers die 'heil hitler' schreeuwden. Hierop ging rabbijn Jacobs verder:]
een minuut stilte waarin we niets horen van wat er om ons heen wordt geroepen, een minuut stilte die we helemaal alleen aan onze kinderen van de kindertransporten schenken, een minuut waarin we alleen en uitsluitend met hen zijn, net voordat ze vergast worden, om hun eenzaamheid te doorbreken...
Na de herdenking zei opperrabbijn Jacobs dat hij geschokt was de vreselijke woorden midden in zijn betoog te horen. "Op een bepaalde manier was ik blij dat het gebeurde, omdat het een belangrijke les voor de aanwezigen is. Het incident maakte duidelijk dat anti-semitisme een voortdurende dreiging is", zei hij. "Echter", voegde hij eraan toe, "we moeten doorgaan met ons leven en de anti-Semieten niet laten winnen."
Een week voor het incident, de 280 jaar oude synagoge in de stad Amersfoort werd ontheiligd. De politie onderzoekt dit voorval nog steeds. Volgens het Europese Joodse Congres, het anti-semitisme in Nederland is in de afgelopen jaren dramatisch gestegen.
UPDATE dd 8 juni 2010 aangeleverd door Ilonia: Synagoge Utrecht ook beklad
Ook de synagoge in Utrecht blijkt vorige week te zijn beklad met rode verf. Dat bevestigt een bestuurslid van het joodse gebedshuis. De synagoge in Amersfoort werd vorige week ook al besmeurd met verf. De vernielingen lijken een reactie op het Israelisch geweld tegen opvarenden van een pro-Palestijns schip.
Overigens hebben de vandalen in Utrecht niet de synagoge zelf beklad, maar het gebouw ernaast. Dat hoorde vroeger wel bij de synagoge maar nu dus niet meer.
Bron: RTV Utrecht.
---
UPDATE 04 juni 2010 aangeleverd door Sacha: Bloemen en brieven voor bekladde synagoge
AMERSFOORT - De synagoge in Amersfoort heeft na de bekladding eerder deze week tientallen steunbetuigingen gekregen. Eergisteren werd het gebedshuis besmeurd met rode verf.
Er zijn geen tekens of teksten achtergelaten en de politie tast dan ook in het duister over de beweegredenen van de daders. De Joodse gemeente vermoedt dat het gaat om een protest tegen de Israelische actie tegen het konvooi met hulpgoederen voor Gaza. De voorzitter heeft politiebewaking gevraagd.
De synagoge heeft inmiddels veel bloemen, brieven en emails gekregen van mensen die meeleven. De Joodse gemeente in Amersfoort laat weten dat enorm op prijs te stellen. Na enkele pogingen zijn de leden er in geslaagd de verf te verwijderen.
Bron RTV Utrecht
---
02 juni aangeleverd door Eric: Amersfoorte synagoge beklad met rode verf
AMERSFOORT - De synagoge van de Joodse Gemeente Amersfoort is besmeurd met verf. De politie houdt de komende dagen extra toezicht bij het pand, meldde een politiewoordvoerder.
Op de synagoge zijn grote klodders rode verf achtergelaten, maar zijn geen leuzen of kwetsende teksten geschreven.
Wie de verf tegen het gebouw heeft gegooid en waarom, is onduidelijk, laat een woordvoerder van het Nederlands Israëlitisch Kerkgenootschap (NIK) weten. ,,Er zijn geen inhoudelijke uitingen gevonden'', aldus Ruben Vis van het NIK. Meer gevallen van bekladding zijn hem niet bekend. ,,Het is heel vervelend dat het gebeurd is en bijzonder onaangenaam'', aldus Vis.
Ook volgens de politie is het nog onduidelijk of het om vandalisme gaat of dat er sprake is van een doelgerichte actie. ,,We surveilleren voorlopig in ieder geval extra bij deze locatie'', aldus de zegsman.
De Joodse Gemeente heeft aangifte gedaan van vernieling.
Ridderkerk Onbekenden hebben in de nacht van zaterdag op zondag de Bait Al Rahmaanmoskee in Ridderkerk beklad met verf. Volgens de politie zijn op het gebedshuis beledigende teksten geverfd. De politie is op zoek naar getuigen, zo heeft een woordvoerder woensdag laten weten
[ eerste ] [ vorige ] Pagina 1 van 130
[ volgende ] [ laatste ]
donderdag 23 mei 2013
Momenteel online
Aantal gasten
: 10
Aantal leden
: 0
Informatie
Artikelen
: 796
Berichten
: 115382
Leden
: 179
Bezoekers
Vandaag
: 236
Deze maand
: 6217
Dit jaar
: 31783
Totaal
: 1104984
Vanaf 5 januari 2003
Pasoek
Zeg niet:
Ik heb geen werk nodig om te leven, want ik vestig mijn hoop op Gd Die alle levende schepselen onderhoudt.
U moet voor een levensonderhoud werken, en kijk naar Gd; Hij Die het werk van uw handen zegent.
Jaaqov zei zinspelend op de levering van het huis van Laban in Bereesjiet/Gen. 31:
Gd heeft de arbeid van mijn handen gezien..
-- Midrasj Tanhoema
Jom hazicharon
Een greep uit het Kroniek van Joodse lijden:
23 mei 1536 Paus Paulus III vervaardigde een tweede bul uit die handelde over de invoering van de inquisitie in Portugal. De moorddadige activiteiten van de geloofsrechtbanken zouden nu ook in dit land in alle wreedheden losbarsten.
23 mei 1942: Eerste deportatie van 2000 joden uit het getto van Wlodawa naar vernietigingskamp Sobibor.
23 mei 1943: 700 joden in Jezierzany (PL) werden door de SS en de Oekraïense politie vermoord.
Simon Wiesenthal
De inhoud van de verslagen, artikelen en berichten die op het forum worden geplaatst geven de visies en meningen van de auteurs, en niet die van de beheerders, moderators of webmaster. Zij kunnen derhalve niet verantwoordelijk worden gehouden voor de inhoud ervan.